امید داشته باشیم.هنوز خدا رو داریم

اگر تنهاترین تنها شوم باز خدا هست

او جانشین همه نداشتنهاست

نفرین ها و آفرین ها بی ثمر است

اگر تمامی خلق گرگهای هار شوند

و از آسمان هول و کینه بر سرم بارد

تو مهربان جاودان آسیب نا پذیر من هستی

ای پناهگاه ابدی

تو می توانی جانشین همه بی پناهی ها شوی

...

نوشته ی Mahboob در ساعت ۳:٢٤ ‎ق.ظ در ۱ امرداد ۱۳۸٩

    پيام هاي ديگران()   لینک تگ ها:شریعتی

پدر .مادر ما متهمیم

پدرمومن من ... مادر مقدس من ... نماز تو یک ورزش تکراری است بدون هیچ اثر اخلاقی و اصلاح عملی و حتی نتیجه بهداشتی ! که صبح و ظهر و شب انجام می دهی اما نه معانی الفاظ و ارکانش را می دانی و نه فلسفه حقیقی و هدف اساسی اش را می فهمی. تمام نتیجه کار تو و آثار نماز تو این است که پشت تو قوز درآورد و پیشانی صافت پینه بست و فرق من بی نماز با تو نمازگزار فقط این است که من این دو علامت تقوی را ندارم!

تو می گویی: نماز خواندن با خدا سخن گفتن است. تصورش را بکن کسی با مخاطبی مشغول حرف زدن باشد اما خودش نفهمد که دارد چه می گوید؟ فقط تمام کوشش اش این باشد که با دقت و وسواس مضجکی الفاظ و حروف را از مخارج اصلی اش صادر کند. اگر هنگام حرف زدن "ص" را "س" تلفظ کند حرف زدنش غلط می شود اما اگر اصلا نفهمد چه حرفهایی می زند و به مخاطبش چه می گوید غلط نمی شود!

اگر کسی روزی پنج بار و هر بار چند بار با مقدمات و تشریفات دقیق و حساس پیش شما بیاید و با حالتی ملتمسانه و عاجزانه و اصرار و زاری چیزی را از شما بخواهد و ببینید که با وسواس عجیبی و خواهش همیشگی خود را تلفظ می کند اما خودش نمی فهمد که چه درخواستی از شما دارد چه حالتی به شما دست می دهد؟ شما به او چه می دهید؟ و وقتی متوجه شدید که این کار برایش یک عادت شده و یا بعنوان وظیفه یا ترس از شما هم انجام می دهد دیگر چه می کنید؟ گوشتان را پنبه نمی کنید؟

اگر خدا از آدم خیلی بی شعور و بلکه آدمی که مایه مخصوص ضد شعور دارد بدش بیاید همان رکعت اول اولین نمازش با یک لگد پشت به قبله از درگاه خود بیرونش می اندازد و پرتش می کند توی بدترین جاهای جهان سوم تا در چنگ استعمار همچون چهارپایان زبان بسته ی نجیب بار بکشد و خار هم نخورد و شکر خدا کند و در آرزوی بهشت آخرت در دوزخ دنیا زندگی کند و در لهیب آتش و ذلت و جهل و فقر خود ابولهب باشد و زنش حماله الحطب!!!

و اگر خدا ترحم کند رهایش می کند تا همچون خر خراس تمام عمر بر عادت خویش در دوار سرسام آور بلاهت دور زند و دور زند و دور زند...... و در غروب یک عمر حرکت و طی طریق در این" مذهب دوری" به همان نقطه ای رسد که صبح آغاز کرده بود. با چشم بسته تا نبیند که چه می کند و با پوز بسته تا نخورد از آنچه می سازد! و این است بنده مومن آنچه عفت و تقوی می گویند.

کجایی پدر مومن من... مادر مقدس من... وای بر شما نمازگزارانی که سخت غافلید و از نماز نیز. در خیالتان  خدای آسمان را نماز می برید و در عمل بت های قرن را. خداوندان زمین را... 

بت هایی را که دیگر مجسمه های ساده و گنگ و عاجز عصر ابراهیم و سرزمین محمد نیستند...

...

نوشته ی Mahboob در ساعت ۳:۱٤ ‎ق.ظ در ۱ امرداد ۱۳۸٩

    پيام هاي ديگران()   لینک تگ ها:شریعتی

یک شبی مجنون ...

...

نوشته ی Mahboob در ساعت ۱:۱٤ ‎ب.ظ در ٢۸ تیر ۱۳۸٩

    پيام هاي ديگران()   لینک تگ ها:مجنون و خدا

خدا چراغی به او داد...

روز قسمت بود.خدا هستی را قسمت می کرد. خدا گفت :« از من چیزی بخواهید هر چه که باشد شما را خواهم داد سهم تان را از هستی طلب کنید زیرا خدا بسیار بخشنده است.»

و هر که آمد چیزی خواست یکی بالی برای پرواز و دیگری پایی برای دویدن،یکی جثه ای بزرگ خواست و آن یکی چشمانی تیز.یکی دریا را انتخاب کرد و یکی آسمان را .

در این میان کرمی کوچک جلو آمد و به خدا گفت :«خدایا من چیز زیادی نمی خواهم، نه چشمانی تیز و نه جثه ای بزرگ ،نه بالی و نه پایی ،نه آسمان و نه دریا تنها کمی از خودت ،تنها کمی از خودت را به من بده.»

و خدا کمی نور به او داد .

خدا گفت :«آن که نوری با خود دارد بزرگ است حتی اگر قدر ذره ای باشد ،تو حالا همان خورشیدی که گاهی زیر برگ کوچک پنهان می شوی.»

و رو به دیگران کرد و گفت :«کاش می دانستید که این کرم کوچک بهترین را خواست زیرا که از خدا جز خدا نباید خواست .»

***

 

هزاران سال است که او می تابد ،روی دامن هستی می تابد .وقتی ستاره ای نیست چراغ کرم شب تاب روشن است و کسی نمی داند که این همان چراغی ست که روزی خدا آن را به کرمی کوچک بخشیده است.

 

...

نوشته ی Mahboob در ساعت ۱:٤٤ ‎ب.ظ در ٥ تیر ۱۳۸٩

    پيام هاي ديگران()   لینک تگ ها:عرفان نظر آهاری و بالهایت را کجا جا گذاشتی و خدا چراغی به او داد